Tu i teraz – nie zawsze jak na poduszeczce

Bycie tu i teraz nie zawsze polega na tym, że jest rozkosznie i błogo niczym na poduszeczce w pachnącej kadzidełkami szkole medytacji 🌻

Bycie tu i teraz nie zawsze polega na tym, że jest rozkosznie i błogo niczym na poduszeczce w pachnącej kadzidełkami szkole medytacji 🌻

Czasem tu i teraz patrzymy na własne utracone marzenia, na koniec, którego nie można było zatrzymać, na ponure konsekwencje własnych błędów. Tu i teraz może być bardzo smutne albo gorzkie 🍂 Może być w nim chaos, wściekłość, bezsilność, tęsknota, pustka, osamotnienie, zdezorientowanie, ogromne zmęczenie.

❤ Jeśli wytrzymasz i zdołasz taką siebie przyjąć, przytulić, wysłuchać i ukochać, mimo wszystko nie uciekniesz, nie odwrócisz się od siebie, zostaniesz i będziesz przy sobie tak długo, jak to potrzebne…

…zobaczysz że pod tym wszystkim zawsze jesteśmy bezpieczni 🍁
Że ta karkołomna przejażdżka odbywa się w całkiem solidnych wagonikach 🎢

Kiedy uczymy się wytrzymywać trudne tu i teraz, możemy przestać nareszcie od niego uciekać, co zabiera masę energii i w dodatku nic nie daje, bo od siebie nie da się uciec…
Wtedy mamy szansę odkryć i wybrać, w którą właściwie stronę chcemy iść, kim jesteśmy, co możemy dać światu, co chcemy otrzymać ✨ 🙏
Zapytać siebie co lubisz robić i w końcu zacząć to robić 😉 Zamiast tylko skupiać się na tym aby nie bolało, i nadając wielkie znaczenie czemuś, czego przecież wcale nie chcesz zamawiać 😑

Odkąd przestałam uciekać, nie jest mi łatwo, zaliczam jedną przykrą konfrontację z samą sobą za drugą 🙄 Ego dostaje w kość 😣
Ale jestem teraz bliżej siebie, bardziej szczera ze sobą, bardziej sprawcza i gotowa do nauki, bardziej wrażliwa i otwarta, bardziej świadoma co się dzieje niż kiedykolwiek…

A kiedy wychodzi słońce, to jest ono tak piękne i wyjątkowe jak chyba nigdy wcześniej 🌞🙏

I z lustra też patrzę na siebie z wdzięcznością 🌻

No Comment

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *